Siła codzienności

Posty

Najnowsze posty

Czasami zazdrościmy innym życia, którego tak naprawdę nie znamy

Patrzymy na cudze życie i wydaje nam się, że inni mają łatwiej. Są spokojniejsi, mają to, czego nam brakuje. Przeglądamy zdjęcia pełne uśmiechów, wyjazdów i pięknych chwil, a potem porównujemy je z własną codziennością. Tylko że widzimy jedynie fragment czyjejś historii. Nie wiemy, ile łez kryje się za uśmiechem, ile trudności za pozornym spokojem i jak wiele człowiek przeżywa w ciszy. Sama wiem, że można żartować, uśmiechać się i normalnie funkcjonować, a jednocześnie zmagać się z bólem, którego inni nawet się nie domyślają. Dlatego trudno mi zrozumieć zawiść. To, że czyjś sukces potrafi komuś przeszkadzać. Że zamiast pogratulować, niektórzy wolą rozsiewać plotki, ranić słowami i rzucać kłody pod nogi. Jakby drugi człowiek nie miał prawa do niczego dobrego tylko dlatego, że samemu czegoś nam brakuje. Jak bardzo trzeba być niezadowolonym z własnego życia, żeby próbować utrudniać je innym? Przecież nie znamy ich drogi ani ceny, jaką zapłacili za to, co dziś podziwiamy. A nawet jeśli kom...

Ile razy można zaczynać od nowa?

Ile razy można zbierać się z podłogi, ocierać łzy i próbować uwierzyć, że jeszcze będzie dobrze? Ile razy można układać życie od początku, kiedy wydawało się, że wreszcie udało nam się znaleźć w nim trochę spokoju? Czasami mam wrażenie, że życie zbyt często każe nam zaczynać od nowa. Odbiera plany, zmienia kierunek, stawia przed nami wyzwania, na które wcale nie jesteśmy gotowi. I nagle trzeba nauczyć się żyć inaczej. Przyzwyczaić się do tego, czego nie chcieliśmy. Pożegnać to, co znaliśmy, i spróbować odnaleźć siebie w nowej rzeczywistości. A przecież na początku wcale nie jest łatwo. Jest smutek, rozczarowanie, żal i pytania, na które nikt nie potrafi odpowiedzieć. Są łzy, bezsilność i chwile, kiedy najchętniej zatrzymalibyśmy czas, żeby nie musieć podejmować kolejnych decyzji. Czasami zwyczajnie brakuje sił, by po raz kolejny uwierzyć, że potrafimy sobie poradzić. Sama wiem, jak trudno pogodzić się z tym, że życie nie zawsze wygląda tak, jak sobie wymarzyliśmy. Że czasami trzeba zmi...

Pewnego dnia zorientujesz się, że to było ostatni raz

Najbardziej niezwykłe, a zarazem najtrudniejsze w życiu jest to, że rzadko wiemy, kiedy coś dzieje się po raz ostatni. Nie wiesz, że właśnie ostatni raz robisz coś bez bólu. Że kiedyś zatęsknisz za zwyczajnym porankiem, beztroskim śmiechem albo dniem, w którym nie musiałaś zastanawiać się, czy wystarczy Ci sił. Nie wiesz, że chwile, które dziś wydają Ci się zupełnie zwyczajne, kiedyś mogą stać się tymi, do których będziesz wracać z największą tęsknotą. Po prostu żyjesz. Odkładasz coś na później. Myślisz, że jeszcze będzie okazja. Że zdążysz, zadzwonisz jutro, odwiedzisz kiedyś, powiesz, co czujesz, kiedy znajdziesz odpowiedni moment. Aż pewnego dnia rozumiesz, że czas nie pyta, czy jesteś gotowa na zmiany. Choroba nauczyła mnie, jak bardzo potrafi zmienić się życie. Są rzeczy, które kiedyś robiłam bez zastanowienia, a dziś wymagają ode mnie wysiłku, planowania i siły, której czasami po prostu brakuje. Bywają chwile, kiedy tęsknię za dawną codziennością. Za sobą sprzed tych wszystkich d...

Nie wszystko, co boli, widać

Są takie dni, kiedy patrząc na mnie z boku, można by pomyśleć, że wszystko jest w porządku. Coś zrobię w domu, spróbuję popracować, gdzieś pojadę, zażartuję, zaśmieję się z czegoś. Czasami nawet sama na chwilę zapominam o tym, co mnie boli i martwi. Przez moment czuję się tak, jakby życie pozwalało mi wrócić do tego, co kiedyś było zwyczajne. Do codzienności, w której nie trzeba wszystkiego planować wokół bólu, zmęczenia i własnych ograniczeń. Ale potem przychodzi chwila, w której znów czuję, że nic nie jest takie proste. Bo to, że coś zrobiłam, nie oznacza, że nie kosztowało mnie to wysiłku. To, że gdzieś pojechałam, nie znaczy, że dobrze się czuję. A to, że się śmieję, wcale nie oznacza, że nie mam powodów do płaczu. Nie wszystko, co boli, widać. I nie wszystko, co niewidoczne, boli mniej. Mój ból nie zawsze mieści się w tym, co można zobaczyć. Czasami jest fizyczny, uporczywy, męczący. Przypomina o sobie wtedy, kiedy chciałabym po prostu usiąść i odpocząć, kiedy próbuję zrobić coś, ...

Jest różnica między poddaniem się a powiedzeniem „mam dość”

Przez długi czas wydawało mi się, że jeśli na kimś mi zależy, powinnam zrobić wszystko, żeby ta relacja przetrwała. Starać się, wyciągać rękę, rozumieć, wybaczać i czasami zaciskać zęby, nawet wtedy, kiedy w środku coś już dawno pękło. Bo przecież każdy ma swoje problemy. Każdy ma gorsze dni. Każdy zasługuje na kolejną szansę. Więc tłumaczyłam. Czekałam. Próbowałam jeszcze raz. Aż zaczęłam zauważać, że niektóre relacje trwają tylko dlatego, że jedna osoba robi wszystko, żeby się nie rozpadły. I kiedy tą osobą jesteś ciągle Ty, w końcu zaczyna brakować Ci sił. Choroba wiele we mnie zmieniła. Nie tylko fizycznie. Zmieniła też sposób, w jaki patrzę na ludzi i relacje. Kiedy codzienność staje się trudniejsza, a zwykłe czynności wymagają więcej wysiłku, zaczynasz inaczej rozumieć, czym naprawdę jest obecność drugiego człowieka. Wtedy nie potrzebujesz wielkich deklaracji. Czasami wystarczy telefon, zwykłe „jak się trzymasz?”, „co słychać?”, „co porabiasz?”, zainteresowanie, pamięć o Tobie be...

Nie odkładaj życia na później

Ile razy myślałaś: "jeszcze nie teraz"? Bo brakuje pieniędzy, czasu, sił albo spokoju. Najpierw trzeba zająć się domem, rodziną, pracą i problemami. Marzenia, odpoczynek i przyjemności mogą przecież poczekać. Tylko że nie wiemy, czy to „później” nadejdzie w takiej formie, jakiej sobie życzymy. Długo wierzyłam, że cierpliwość i determinacja wystarczą, by wszystko się ułożyło. Że odzyskam zdrowie, siły i kontrolę nad codziennością. Tymczasem przyszły diagnozy, ból, operacja i ograniczenia, których nie potrafiłam sobie wyobrazić. Rzeczy, które dawniej robiłam bez namysłu, zaczęły zależeć od samopoczucia i możliwości mojego ciała. Wtedy zrozumiałam, jak łatwo uwierzyć, że na wszystko mamy czas. Nie piszę tego, żeby straszyć ani namawiać do porzucenia obowiązków. Życie bywa trudne. Są rachunki, choroby, zmęczenie i problemy, których nie rozwiąże jedno postanowienie. Ale odpowiedzialność to nie to samo co ciągłe odkładanie siebie. Nie trzeba mieć idealnego życia, żeby czerpać z nie...