Gdyby istniała możliwość, żeby usiąść obok siebie sprzed operacji, spojrzeć jej w oczy i szepnąć kilka słów – zrobiłabym to bez wahania.
Nie po to, żeby ją przestraszyć. Ale żeby przy niej być. Żeby przygotować, przytulić, uchronić przed niepotrzebnym rozczarowaniem. A może tylko po to, by powiedzieć: „Nie jesteś sama. Przejdziesz przez to, dasz radę. Ale będzie inaczej, niż myślisz”.
Ten list piszę dziś – z miejsca, gdzie już trochę wiem. Gdzie boli nadal, ale mniej niewiadomych, a więcej zrozumienia.
Dla siebie. I może dla Ciebie – jeśli jesteś właśnie w takim miejscu jak ja wtedy.
---
1. „To będzie trudniejsze, niż się spodziewasz.”
Nie chcę Cię straszyć. Ale chcę być z Tobą szczerze.
Nie będzie tak, jak sobie to wyobrażałaś. Nie będzie tak, jak było wcześniej. To nie jest „kolejna operacja”.
To będzie długa droga. I będzie bolało, bardzo. Ciało – oczywiście. Ale jeszcze bardziej – dusza.
Będą takie poranki, kiedy wstanie z łóżka będzie osiągnięciem dnia. Takie wieczory, kiedy strach przed snem będzie silniejszy niż zmęczenie.
Ale Ty przez to przejdziesz. Tylko musisz wiedzieć, że to nie będzie szybkie. I że masz prawo się załamać. I że nie oznacza to, że sobie nie radzisz.
---
2. „Nie musisz być dzielna przez cały czas.”
Nie wszystko trzeba znosić w milczeniu.
Nie musisz nikomu udowadniać siły.
Są momenty, kiedy „nie daję rady” to najodważniejsze, co możesz powiedzieć.
Pozwól sobie na to. Płacz. Wściekłość. Ciszę.
To nie zaprzecza Twojej sile. To ją dopełnia.
---
3. „Zacznij wcześniej. Posłuchaj ciała, nie doprowadzaj go do krzyku.”
Ciało dawało znaki. Cicho. Cierpliwie.
Ty je zagłuszałaś – bo były ważniejsze sprawy. Bo zawsze można jeszcze poczekać.
Nie rób tego więcej.
Idź do lekarza, kiedy coś niepokoi. Nie odkładaj leczenia na „potem”.
Twój ból nie musi być ekstremalny, żeby zasługiwał na uwagę.
---
4. „Nie porównuj tej operacji do wcześniejszych. To zupełnie inna historia.”
To nie jest powtórka z rozrywki.
To nowy rozdział. Duży. Inwazyjny. Trudny.
I to, co czułaś po wcześniejszych operacjach, to ledwie cień tego, co teraz.
Ale nie bój się – ta trudność nie będzie wieczna.
Z każdym dniem uczysz się więcej. Rozumiesz ciało lepiej.
---
5. „Twoje tempo to Twoja prawda.”
Nie licz kroków cudzym kalendarzem.
Twoje postępy mogą być niewidoczne dla innych, ale odczuwalne dla Ciebie.
Dziś boli mniej niż wczoraj – to sukces.
Dziś się uśmiechnęłaś, mimo bólu – to cud.
---
6. „Nie wszystko będzie miało sens. Ale nie wszystko musi.”
Czasem będziesz czuła się bezsilna. Czasem zła. Czasem wypalona.
I nie zawsze znajdziesz odpowiedzi.
Nie próbuj wszystkiego rozumieć.
Nie musisz. Wystarczy, że będziesz.
---
7. „Nie trać z oczu nadziei. Ona nie zawsze jest głośna.”
Czasem będzie cicha jak oddech.
Czasem schowa się pod kołdrą razem z Tobą.
Ale będzie.
I wróci – może wtedy, gdy po raz pierwszy usiądziesz bez bólu. Albo kiedy zauważysz, że w końcu przespałaś noc bez tabletek na spanie.
---
Na koniec…
Chciałabym móc przytulić tamtą siebie. Położyć rękę na jej ramieniu i powiedzieć:
„Nie jesteś słaba. Jesteś w trakcie.”
I to jest więcej niż wystarczające.
Komentarze
Prześlij komentarz